علیه ارزشزُدایی از جان انسانها؛ برای انترناسیونالیسم از پایین
بهعنوان جمعهایی از طیف نیروهای چپ تبعیدی ایران این نامهی سرگشاده را برای شما ارسال میکنیم تا بهسهم خودمان از اقدام شجاعانه و روشنگرانهی شما قدردانی کنیم و همبستگیمان با این اقدام را بیان کنیم. اول از همه، چون نامهی شما تلاشیست برای ارجگذاری به جان زندانیان و کسانی که با نظر به فضای جنگی حاضر از هر سو و بهدلایل مختلف از جانشان ارزشزدایی میشود: از سوی حکومت ایران برای تداوم وضعیت اضطراری و ارعاب عمومی، از سوی کانونهای قدرت امپریالیستی، همچون جانهایی که به اعداد تبدیل میشوند تا در توجیه جنگ علیه ایران و تداوم لشکرکشی نظامی به خاورمیانه مورد استفادهی ابزاری قرار گیرند، و نیز از سوی انبوه نیروها و جریاناتی که با نام دفاع از جبههی ستمدیدگان، در عمل در جانب دولتها میایستند و بنا به درکی نارسا از پیچیدگی امپریالیسم و درکی یکسویه از امپریالیسمستیزی، خواهان مسکوتگذاری اعدامها و جنایات دولتی در ایران هستند، چون تصور میکنند اکنون وظیفهی تاریخی مهمتری در پیش دارند. از آنجا که برخی از ما شخصا تجربهی زندان در ایران را از سر گذراندهایم، برخی از ما از کشتار جمعی زندانیان سیاسی در تابستان ۱۹۸۸ جان به در بردهایم، و برخی از ما در مبارزه علیه زندان و اعدام و در جنبش دادخواهی فعال بودهایم، بیش و کم واقفیم که تجربهی زندان در ایران به چه معناست؛ و با نظر به روند بیوقفهی اعدامها در ایران که پس از تشدید فضای جنگی در دو سال اخیر بهطور هولناکی فزونی گرفته است، واقفیم که مقاومت علیه اعدام خصوصا از درون زندانهای ایران چه جایگاه و اهمیت تاریخی و حماسیای پیدا میکند؛ از جمله در قالب کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» که این هفته ۱35مین هفتهی خود را پشت سر گذاشت و اعضای آن در ۶۱ زندان ایران با اعتصاب غذا به این مقاومت پیوستهاند؛ لذا از دید ما نامهی سرگشادهی شما گام مسئولانهایست درجهت یادآوری و برجستهکردن اهمیت دفاع از این جانها و اهمیت مقاومت جاری زندانیان؛ گامی که در خور قدردانی و همراهی و همبستگیست.
در وهلهی دوم، از آن رو قدردان ابتکارعمل شما هستیمکه نامهی سرگشادهی شما در بافتار تاریخیای منتشر شد که طرح چنین دغدغهای نهفقط تحلیلی رادیکال بلکه همچنین شهامت سیاسی و اخلاقی میطلبد. چون در فضای سیاسی و رسانهای بهشدت قطبیشدهی حاضر، ازجمله در سپهر چپگرایان، همگان بدینسمت کشانده میشوند که جانب یکی از قطبهای مخاصمه را بگیرند، چون درغیر اینصورت به مماشات با قطب مخالف متهم میشوند. در نتیجه، بسیاری ترجیح میدهند سکوت کنند تا اینکه بد فهمیده شوند یا به چیزی که باور ندارند متهم شوند. اما شما بهرغم آفتهای حاد این فضای مسموم، موضع مستقل خود را فراسوی قطبیاندیشی و دوگانهانگاری مسلط بیان کردید و تاکید کردید که ملاک داوری و مسئولیت و کنش سیاسی، و نقطهی عزیمت برای همبستگی انترناسیونالیستی، اولویتگذاری برای جان و حق حیات انسانهاست، نه داعیههای سیاسی متعارض بازیگران نظم جهانی. ما نیز (همچون شما و بسیاری از رفقای دیگر) طی یکی دو سال اخیر در فعالیتهای سیاسیمان علیه جنگ و تجاوز نظامی امپریالیستی و جنگطلبی و سرکوب، مدام با اتهامات مشابهی مواجه شدیم: اینکه کارکرد و کارنامهی طرفین متعارض این جنگ را همارزسازی میکنیم؛ منفعلانه و پاکدستانه نشستن بین دو صندلی را انتخاب کردهایم؛ با نوع موضعگیری انتقادیمان علیه دولت ایران خواهناخواه تجاوز نظامی امپریالیستی آمریکا-اسرائیل را کمرنگ یا توجیه میکنیم و غیره (فارغ از برچسبهای شرمآوری مثل چپ پروناتو، چپ پروصهیونیست، اسلامهراس و غیره). بر این اساس، تلخی اتهاماتی که در پی انتشار نامهی سرگشاده علیه شما طرح شدهاند را کاملا درک میکنیم و متاسفیم. و این دقیقا نشانهی شهامت اخلاقی و مسئولیتپذیری شماست که به رغم آگاهی پیشینی از چنین برخوردهای ناروایی، نخواستید در جای امن بنشینید و مانند بسیاری از اصحاب اندیشههای رادیکال، نظارهگر منفعل فضای مسموم حول این رویدادهای شوم باشید.
ارزش ویژهی اقدام شما برای ما همچنین در این است که یسیاری از نویسندگان و امضاکنندگان نامه خود از سنت مبارزات رادیکال سیاهان، مبارزات ضدنژادپرستی و ضداستعماری، مبارزه علیه زندان و سرکوب و فاشیسم میآیند. در فضایی که بهنام مبارزات ضداستعماری و ضدامپریالیستی، ارزش جان انسانها طبقهبندی میشود، درست همانطور که در منطق کشتار حاکمانه رایج است، و بخشی از قتلهای سیستماتیک دولتی مسکوت میمانند و حتی توجیه میشوند، نامهی شما نشان داد که تعهد به مبارزات ضداستعماری و ضدسرکوب مستلزم پرهیز از تناقضاتیست که به ادغام در منطق حاکمان منجر میشوند. شما با این نامهی سرگشاده نشان دادید که مبارزهی ضداستعماری و ضد امپریالیستی مستلزم وفاداری به کلیت رویکرد فرانتس فانون است (نه بخشی گزینشی از آن) که ضمن دفاع تمامقد از حق مقاومت و مبارزهی استعمارزده، به استعمارزدگان هشدار میدهد که اگر در فرآیند این مبارزه در منطق استعمارگر ادغام شوند پیشاپیش شکست خوردهاند. این مضمون انتقادی، که دلیل سوم ما برای نوشتن این نامه خطاب به شما و وجدانهای آزاد است، بهنظر ما از منظر استراتژیک اهمیت ویژهای دارد. چون با دردمندی شاهد بودهایم که چگونه رویکردهایی که از موضع دفاع از ستمدیدگان (و از منظر حقانیت) با منطقی دولتمحور به مصاف استعمار/امپریالیسم رفتهاند، در عمل به واکنشگری صرف در زمینی تن دادهاند که قواعد بازیاش بر منطق استعمار/امپریالیسم بنا شدهاند. در نتیجه، اگر بناست درجهت تدارک یک انترناسیونالیسم رهاییبخش گام برداریم بیگمان به نقطهی عزیمت جدیدی نیاز داریم که بر نفی منطق سلطه و ستم (نه مصداقهای گزینشی و کلیشهای آن) بنا شده باشد. ابتکارعمل روشنگرانهی شما در ارجگذاری بیقیدوشرط به جان و حیات انسانها و ایستادن علیه رویهی ارزشزُدایی از جان زندانیان، و نیز همهی مبارزات و مبارزانی که دغدغهها و اهداف مشابهی را حمل میکنند، به ما امید میدهند که تدارک چنین مسیر بدیلی امکانپذیر است: مسیری ضروری و ممکن که نام مختصر آن انترناسیونالیسم از پایین است.
– کلکتیو رود
– گفتگوهای زندان
– کلکتیو زنان عصیان -ایران و افغانستان
– علیه ایران استعماری
– کافه پناهجویان گوتینگن
– انجمن دموکراتیک ایرانیان – ونیز
– زنان* کنشگر ایرانی در تبعید – برلین
– پلتفرم همکاریهای دموکراتیک (هیدرا)
– کلکتیو ۹۸
– کلکتیو ژن ژیان ئازادی NRW
– کمپین «قفس را بسوزان، رها کن پرندگان را»
– کمیتهی دفاع از زندانیان سیاسی ایران – برلین
– کلکتیو انقلابی ژینا (crj)
– Transnational Iranian Anti-Fascist Collective (tiac)
۲۶ آگوست ۲۰۲۶
روند گردآوری امضاها در دست انجام است. برای امضای متن یا مشاهدهی فهرست امضاها لطفا به لینک زیر رجوع کنید.
https://cloud.systemli.org/apps/forms/embed/x4LadW9JrmayMxqFexbbNb6T
#نه_به_اعدام
#نه_به_جنگ
#نه_به_تجاوز_امپریالیستی
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#ژن_ژیان_آزادی
کانال #شبنامه
https://t.me/schabname/14960